ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ១០០

គឺ​ខន្ធ៣ អាស្រ័យ​នូវ​អហេតុ​កក្ខន្ធ១ នូវ​ខន្ធ២… ក្នុង​បដិ​សន្ធិ​ក្ខ​ណៈ ខន្ធ៣ក្តី វត្ថុ​ក្តី អាស្រ័យ​នូវ​អហេតុ​កក្ខន្ធ១ អាស្រ័យ​នូវ​ខន្ធ២… សេចក្តី​បំប្រួញ ដរាបដល់​ពួក​អសញ្ញ​សត្វ។ សហេតុក​ធម៌ អាស្រ័យ​នូវ​អហេតុក​ធម៌ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​អញ្ញមញ្ញ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​ពួក​សម្បយុត្ត​កក្ខន្ធ អាស្រ័យ​នូវ​មោហៈ ដែល​ច្រឡំ​ដោយ​វិចិកិច្ឆា ច្រឡំ​ដោយ​ឧទ្ធច្ចៈ ក្នុង​បដិ​សន្ធិ​ក្ខ​ណៈ ពួក​សហេតុ​កក្ខន្ធ អាស្រ័យ​នូវ​វត្ថុ។ សហេតុក​ធម៌ អាស្រ័យ​នូវ​សហេតុក​ធម៌ និង​អហេតុក​ធម៌ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​អញ្ញមញ្ញ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​ខន្ធ៣ អាស្រ័យ​នូវ​ខន្ធ១ ដែល​ច្រឡំ​ដោយ​វិចិកិច្ឆា ច្រឡំ​ដោយ​ឧទ្ធច្ចៈ និង​មោហៈ នូវ​ខន្ធ២… ក្នុង​បដិ​សន្ធិ​ក្ខ​ណៈ ខន្ធ៣ អាស្រ័យ​នូវ​សហេតុ​កក្ខន្ធ១ និង​វត្ថុ នូវ​ខន្ធ២…។
 [៤៥] សហេតុក​ធម៌ អាស្រ័យ​នូវ​សហេតុក​ធម៌ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​និស្សយ​ប្ប​ច្ច័​យ។ …ព្រោះ​ឧបនិស្សយ​ប្ប​ច្ច័​យ បុរេ​ជាត​ប្ប​ច្ច័​យ អា​សេវន​ប្ប​ច្ច័​យ កម្ម​ប្ប​ច្ច័​យ វិបាក​ប្ប​ច្ច័​យ អាហារ​ប្ប​ច្ច័​យ ឥន្រ្ទិយ​ប្ប​ច្ច័​យ ឈាន​ប្ប​ច្ច័​យ និង​មគ្គ​ប្ប​ច្ច័​យ។ ឈាន​ប្ប​ច្ច័​យក្តី មគ្គ​ប្ប​ច្ច័​យក្តី ដូចគ្នានឹង​សហជាត​ប្ប​ច្ច័​យដែរ ពួក​មហាភូត ជា​ខាងក្រៅ
ថយ | ទំព័រទី ៤៤ | បន្ទាប់
ID: 637830314901825749
ទៅកាន់ទំព័រ៖