ឈ្មោះ | ទំព័រ |
---|
មហាវគ្គ
មហាសុទស្សនសូត្រ ទី ៤ |
មហាសុទស្សនសូត្រ បឋមភាណវារៈ៖ ការពោលអំពីកុសាវតីរាជធានី | ៣ |
ការពោលអំពីការកើតប្រាកដនៃចក្ករ័តន៍ | ៧ |
ការពោលអំពីការកើតប្រាកដនៃហត្ថិរ័តន៍ | ៩ |
ការពោលអំពីការកើតប្រាកដនៃមណិរ័តន៍ | ១១ |
ការពោលអំពីការកើតប្រាកដនៃគហបតិរ័តន៍ | ១៣ |
ការពោលអំពីឫទ្ធិ ៤ យ៉ាង | ១៥ |
ការពោលអំពីព្រះបរិវិតក្ករបស់ព្រះបាទមហាសុទស្សនៈ | ១៧ |
ការពោលអំពីព្រាហ្មណ៍នឹងគហបតី | ២១ |
ការពោលអំពីការសាងធម្មប្រាសាទ | ២៣ |
ការពោលអំពីការសាងស្រះធម្មបោក្ខរណី | ២៩ |
ការពោលអំពីដើមត្នោតវិចិត្រដោយកែវមរកតជាដើម | ៣១ |
មហាសុទស្សនសូត្រ ទុតិយភាណវារៈ៖ ការពោលអំពីឧទានរបស់ព្រះបាទមហាសុទស្សនៈ | ៣៣ |
ការពោលអំពីសម្បត្តិវិចិត្រផ្សេង ៗ នៃព្រះបាទមហាសុទស្សនៈ | ៣៥ |
ការពោលអំពីព្រះបរិវិតក្ករបស់ព្រះបាទមហាសុទស្សនៈ | ៣៧ |
ការពោលអំពីព្រះនាងសុភទ្ទាទេវី | ៣៩ |
ការពោលអំពីបរិវិតក្ករបស់ព្រះនាងសុភទ្ទាទេវី | ៤១ |
ការពោលអំពីការក្រាបបង្គំទូលរបស់ព្រះនាងសុភទ្ទាទេវី | ៤៣ |
ការពោលអំពីព្រះបាទមហាសុទស្សនៈទ្រង់មានព្រះបន្ទូលតប | ៤៥ |
ការក្រាបបង្គំទូលអនុលោមតាមបន្ទូលព្រះបាទមហាសុទស្សនៈ | ៥១ |
បច្ឆិមជាតិរបស់ព្រះបាទមហាសុទស្សនៈ | ៥៥ |
សំវេគកថា | ៥៩ |
ជនវសភសូត្រ ទី ៥ |
ជនវសភសូត្រ៖ ការទ្រង់ព្យាករក្នុងកំណើតនៃបញ្ញា និងគតិ និងបុណ្យ | ៦១ |
សេចក្តីត្រិះរិះរបស់ព្រះអានន្ទមានអាយុ | ៦៥ |
ការពោលរៀបរាប់នៃព្រះអានន្ទមានអាយុ | ៦៧ |
ការចូលទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគនៃព្រះអានន្ទមានអាយុ | ៧១ |
កាពោលអំពីជនវសភយក្ស | ៧៣ |
ពាក្យរបស់ជនវសភយក្ស | ៧៥ |
អនុមោទនាគាថារបស់សក្កទេវរាជ | ៧៩ |
ការពោលអំពីព្រហ្មឈ្មោះសនង្កុមារ | ៨១ |
ការពោលអំពីសម្លេងមានអង្គ ៨ របស់សនង្កុមារព្រហ្ម | ៨៥ |
សម្លេងគឹកកងរបស់សនង្កុមារព្រហ្ម | ៨៧ |
ការពោលអំពីអានិសង្សនៃការចម្រើនឥទ្ធិបាទ | ៨៩ |
ការពោលអំពីការបាននូវឱកាសទី ១ | ៩១ |
ការពោលអំពីការបាននូវឱកាសទី ២¬ ៣ | ៩៣ |
ការពោលអំពីសតិប្បដ្ឋានទាំង ៤ | ៨៥ |
ការពោលអំពីធម្មគុណ | ៩៩ |
សេចក្តីត្រិះរិះរបស់វេស្សវណមហារាជ | ១០១ |
ការពោលអំពីការដំណាលប្រាប់តៗ គ្នា | ១០៣ |
មហាគោវិន្ទសូត្រ ទី ៦ |
មហាគោវិន្ទសូត្រ ៖ មហារាជទាំង ៤ | ១០៥ |
ការពោលអំពីគុណជារបស់ពិត ៨ ប្រការរបស់ព្រះមានព្រះភាគ | ១០៧ |
ការពោលចរចារបស់ទេវតាពួកខ្លះ | ១១៣ |
បុព្វនិមិត្តនៃការកើតប្រាកដរបស់ព្រហ្ម | ១១៥ |
ការកើតប្រាកដ នៃសនង្កុមារព្រហ្ម | ១១៧ |
សំឡេងមានអង្គ ៨ របស់សនង្កុមារព្រហ្ម | ១១៩ |
ការពោលអំពីគុណដែលជារបស់ពិត ៨ ប្រការរបស់ព្រះមានព្រះភាគ | ១២១ |
ការនិមិត្តអត្តភាពដ៏លើសលុបនៃសនង្កុមារព្រហ្ម | ១២៥ |
រឿងព្រះបាទទិសម្បតិ និងរឿងជោតិបាលមាណព | ១២៧ |
ការពោលអំពីហេតុដែលបានឈ្មោះថាមហាគោវិន្ទ ព្រាហ្មណ៍ | ១២៩ |
រឿងព្រះរេណុរាជបុត្រ | ១៣១ |
រឿងព្រះបាទរេណុ | ១៣៣ |
កិត្តិសព្ទដ៏ពីរោះរបស់មហាគោវិន្ទព្រាហ្មណ៍ | ១៣៧ |
មហាគោវិន្ទព្រាហ្មណ៍ ចូលទៅរកព្រាហ្មណមហាសាល ជាដើម | ១៤១ |
ការកសាងអាស្រមថ្មីរបស់មហាគោវិន្ទព្រាហ្មណ៍ | ១៤៣ |
ការនិយាយឆ្លើយឆ្លងជាមួយនឹងសនង្កុមារព្រហ្ម | ១៤៥ |
ការសួរអំពីដំណើរទៅកាន់ព្រហ្មលោក | ១៤៧ |
ការពោលអំពីក្លិនពុល | ១៤៩ |
ការពោលអំពីការក្រាបបង្គំទូលលាព្រះបាទរេណុ | ១៥១ |
ការពោលអំពីការក្រាបទូលលាក្ស័ត្រិយ៍ ទាំង៦អង្គ | ១៥៣ |
ការអង្វរមហាគោវិន្ទព្រាហ្មណ៍នៃក្សត្រិយ៍ទាំង ៦ អង្គ | ១៥៧ |
ការលាភរិយាទាំង ៤០ នាក់នៃមហាគោវិន្ទព្រាហ្មណ៍ | ១៦១ |
ចិត្តប្រកបដោយមេត្តារបស់មហាគោវិន្ទព្រាហ្មណ៍ | ១៦៣ |
ការពោលអំពីព្រហ្មចរិយធម៌របស់មហាគោវិន្ទព្រាហ្មណ៍ | ១៦៥ |
ការពោលអំពីព្រះសកទាគាមិនឹងព្រះសោតាបន្ន | ១៦៧ |
មហាសមយសូត្រ ទី ៧ |
មហាសមយសូត្រ ៖ ការចូលមកគាល់ព្រះមានព្រះភាគនៃទេវតាជាន់សុទ្ធាវាស | ១៦៩ |
គាថានីមួយៗនៃទេវតាជាន់សុទ្ធាវាស | ១៧១ |
នាមនឹងគោត្ររបស់ពួកទេវតា | ១៧៣ |
នាម និងគោត្ររបស់ពួកទេវតា និងស្តេចចតុល្លោកបាល ទាំង៤ | ១៧៧ |
ពាក្យរបស់មារ | ១៨៩ |
សក្កបញ្ហសូត្រ ទី៨ |
សក្កបញ្ហសូត្រ៖ រឿងបញ្ចសិខគន្ធព្វបុត្រ | ១៩៣ |
គាថារបស់បញ្ចសិខគន្ធព្វបុត្រ | ១៩៥ |
រឿងបញ្ចសិខគន្ធព្វបុត្រ | ១៩៩ |
សេចក្តីត្រិះរិះរបស់ទេវានមិន្ទៈ | ២០១ |
សេចក្តីក្រាបបង្គំទូលព្រះមានព្រះភាគ | ២០៣ |
រឿងគោបិកាសក្យធីតា | ២០៧ |
ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ព្រះតម្រិះ | ២១៣ |
ប្រស្នាព្រះឥន្រ្ទ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ព្យាករ | ២១៥ |
ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ព្យាករប្រស្នា | ២១៩ |
ការនិយាយអំពីសមណព្រាហ្មណ៍ដទៃ | ២៣៣ |
ការនិយាយអំពីសង្រ្គាមទេវតានឹងអសុរ | ២៣៥ |
អំណាចនៃប្រយោជន៍ ៦ ប្រការ | ២៣៧ |
ការបាននូវសេចក្តីសោមនស្ស | ២៤១ |
ពាក្យជាទីបំផុតនៃសូត្រ | ២៤៣ |
មហាសតិប្បដ្ឋានសូត្រ ទី ៩ |
មហាសតិប្បដ្ឋានសូត្រ៖ ឧទ្ទេសវារកថា | ២៤៥ |
អានាបានបព្វៈ | ២៤៧ |
ឥរិយាបថបព្វៈ | ២៤៩ |
សម្បជញ្ញបព្វៈ | ២៥១ |
បដិកូលមនសិការបព្វៈ | ២៥៣ |
ធាតុមនសិការបព្វៈ | ២៥៥ |
សីវថិកាបព្វៈ | ២៥៧ |
ការពិចារណានូវវេទនា | ២៦១ |
ការពិចារណានូវចិត្ត | ២៦៥ |
ការពិចារណានូវធម៌ | ២៦៧ |
នីវរណបព្វៈ | ២៦៩ |
ខន្ធបព្វៈ | ២៧១ |
អាយតនបព្វៈ | ២៧៣ |
ពោជ្ឈង្គបព្វៈ | ២៧៧ |
សច្ចបព្វៈ | ២៨១ |
ទុក្ខអរិយសច្ច | ២៨៣ |
សមុទយអរិយសច្ច | ២៨៧ |
និរោធអរិយសច្ច | ២៩៣ |
មគ្គអរិយសច្ច | ២៩៧ |
អានិសង្សនៃការចម្រើនសតិប្បដ្ឋាន | ៣០១ |
បាយាសិរាជញ្ញសូត្រ ទី ១០ |
បាយាសិរាជញ្ញសូត្រ ៖ កិត្តិសព្ទសរសើររបស់ព្រះកុមារកស្សប | ៣០៧ |
សារាណីយកថា | ៣០៩ |
ការនិយាយអំពីទោសរបស់អកុសលកម្មបថ | ៣១១ |
ពាក្យឧបមាដោយចោរ | ៣១៣ |
ការនិយាយអំពីអានិសង្សកុសលកម្មបថ | ៣១៧ |
ពាក្យឧបមាដោយរណ្តៅលាមក | ៣១៩ |
ការនិយាយអំពីការវៀរចាកទោស មានបាណាតិបាត ជាដើម | ៣២៣ |
ប្រមាណនៃអាយុរបស់ទេវតាជាន់តាវត្តិង្ស | ៣១៥ |
ពាក្យឧបមាដោយបុគ្គលខ្វាក់អំពីកំណើត | ៣២៧ |
ការនិយាយអំពីសមណៈនឹងព្រាហ្មណ៍ដែលមានសីល | ៣២៩ |
សេចក្តីប្រៀបដោយនាងព្រាហ្មណីដែលមានគភ៌ | ៣៣៣ |
សេចក្តីប្រៀបដោយចោរដែលប្រព្រឹត្តអាក្រក់ | ៣៣៥ |
សេចក្តីប្រៀបដោយការយល់សប្តិ | ៣៣៧ |
សេចក្តីប្រៀបដោយដុំដែក | ៣៣៩ |
ការពោលអំពីការស្វែងរកជីវៈ របស់ចោរដែលស្លាប់ទៅ | ៣៤១ |
សេចក្តីប្រៀបដោយបុរសផ្លុំស័ង្ខ | ៣៤៣ |
ការពោលអំពីការស្វែងរកជីវៈរបស់ចោរដែលស្លាប់ទៅ | ៣៤៧ |
សេចក្តីប្រៀបដោយជដិលអ្នកបម្រើភ្លើង | ៣៤៩ |
សេចក្តីប្រៀបដោយពួកឈ្មួញរទេះដ៏ច្រើន | ៣៥៣ |
សេចក្តីប្រៀបដោយបុរសចិញ្ចឹមជ្រូក | ៣៦១ |
សេចក្តីប្រៀបដោយអ្នកលេងបាស្កាពីរនាក់ | ៣៦៣ |
សេចក្តីប្រៀបដោយបុរសអ្នកនាំយកបាច់សម្បកធ្មៃ | ៣៦៧ |
ការសម្តែងខ្លួនជាឧបាសកនៃព្រះបាទបាយាសិរាជញ្ញៈ | ៣៧១ |
សេចក្តីប្រៀបដោយអ្នកភ្ជួរ | ៣៧៣ |
ការពោលអំពីទានរបស់ព្រះបាទបាយាសិរាជញ្ញៈ | ៣៧៥ |
ការពោលអំពីគវម្បតិត្ថេរនឹងបាយាសិទេវបុត្រ | ៣៧៩ |
ឧទ្ទានគាថា | ៣៨១ |