ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ១០២

នឹងនោ​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌​ផង ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​ខន្ធ២ ពឹងផ្អែក​នឹង​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ក្ខន្ធ១ផង នឹង​ចិត្ត​ផង នឹង​ខន្ធ២ … ខន្ធ២ ពឹងផ្អែក​នឹង​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ក្ខន្ធ១ផង នឹង​វត្ថុ​ផង នឹង​ខន្ធ២ … វារៈ២ បណ្ឌិត​គប្បី​ធ្វើ ក្នុង​ខណៈ​នៃ​បដិសន្ធិ​ចុះ។ នោ​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌ ពឹងផ្អែក​នឹង​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌​ផង នឹងនោ​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌​ផង ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​នោ​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​រូប ពឹងផ្អែក​នឹង​ពួក​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ក្ខន្ធ​ផង នឹង​ចិត្ត​ផង នោ​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​រូប ពឹងផ្អែក​នឹង​ពួក​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ក្ខន្ធ​ផង នឹង​ពួក​មហាភូត​ផង ចិត្ត ពឹងផ្អែក​នឹង​ពួក​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ក្ខន្ធ​ផង នឹង​វត្ថុ​ផង វារៈ៣ បណ្ឌិត​គប្បី​ធ្វើ ក្នុង​ខណៈ​នៃ​បដិសន្ធិ​ចុះ។ ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌​ក្តី នោ​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌​ក្តី ពឹងផ្អែក​នឹង​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌​ផង នឹងនោ​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ធម៌​ផង ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​ហេតុ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​ខន្ធ២ក្តី ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​រូប​ក្តី ពឹងផ្អែក​នឹង​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ក្ខន្ធ១ផង នឹង​ចិត្ត​ផង នឹង​ខន្ធ២ … ខន្ធ២ក្តី ចិត្ត​ក្តី ពឹងផ្អែក​នឹង​ចិត្ត​សំសដ្ឋ​សមុដ្ឋាន​ក្ខន្ធ១ផង នឹង​វត្ថុ​ផង នឹង​ខន្ធ២ … វារៈ២ បណ្ឌិត​គប្បី​ធ្វើ ក្នុង​ខណៈ​នៃ​បដិសន្ធិ។
ថយ | ទំព័រទី ១៨៣ | បន្ទាប់
ID: 637830722052447602
ទៅកាន់ទំព័រ៖