ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ១១

(​ដើម្បី​បព្វជ្ជា​មួយអន្លើ​)​ ​ដោយ​សេនា​មាន​អង្គ៤​ ​ក៏​យ៉ាងនោះ​ដែរ​។​ ​សក្យៈ​ទាំងនោះ​ ​លុះ​យាង​ទៅដល់​ទី​ឆ្ងាយ​ ​ទើប​ឲ្យ​សេនា​វិលមកវិញ​ ​លុះ​ចូល​ទៅដល់​ដែន​ដទៃ​ហើយ​ ​ទើប​ដោះ​គ្រឿងប្រដាប់​ ​វេច​ជា​បង្វេច​ដោយ​ព្រះ​ពស្ត្រ​សម្រាប់​ពានា​ ​រួចហើយ​ទើប​មាន​ព្រះបន្ទូល​ទៅ​នឹង​ខ្មាន់​ព្រះកេស​ ​ឈ្មោះ​ឧបាលិ​ថា​ ​នែ​នាយ​ឧបាលិ​ ​ណ្ហើយ​នាយ​ឧបាលិ​ ​ចូរ​អ្នកឯង​វិល​ទៅវិញ​ចុះ​ ​ទ្រព្យ​ប៉ុណ្ណេះ​ ​ក៏​ល្មម​នឹង​ចិញ្ចឹមជីវិត​របស់​អ្នក​បាន​ហើយ​។​
 [​៦​]​ ​គ្រានោះ​ឯង​ ​កាល​ឧបាលិ​កប្ប​កៈ​ ​កំពុងតែ​ដើរ​វិលមកវិញ​ ​ក៏​មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ​យ៉ាងនេះ​ថា​ ​ពួ​សក្យៈ​សុទ្ធតែ​ជា​អ្ន​កាច​ៗ​ ​នឹង​សម្លាប់​អញ​ក៏បាន​ ​ព្រោះ​គិតថា​ ​ឧបាលិ​កប្ប​កៈ​នេះ​ហើយ​ ​សម្លាប់​ព្រះរាជ​កុមារ​ ​អម្បាល​សក្យ​កុមារ​ទាំងឡាយ​ ​ម្តេច​គង់​ចេញ​ចាក​អគារដ្ឋាន​ ​ទៅ​បួស​ក្នុង​សាសនា​បាន​ ​ចំណង់បើ​អញ​ ​នឹង​បាច់​និយាយទៅ​ថ្វី​។​ ​ឧបាលិ​កប្ប​កៈ​នោះ​ ​ក៏​ស្រាយ​បង្វេច​ចេញ​ ​ហើយ​ព្យួរ​របស់​នោះ​ ​លើ​ដើមឈើ​ ​ទើប​និយាយ​ថា​ ​បើ​អ្នកណា​ឃើញ​ ​ចូរ​រើស​យក​របស់​ដែល​អញ​ឲ្យហើយ​ចុះ​ ​ហើយ​ដើរចូល​ទៅ​រក​ពួក​សក្យ​កុមារ​វិញ​។​ ​ពួក​សក្យ​កុមារ​ទាំងនោះ​ ​បានឃើញ​ឧបាលិ​កប្ប​កៈ​ ​កំពុង​ដើរមក​អំពី​ចម្ងាយ​ហើយ​ ​ទើប​និយាយទៅ​នឹង​ឧបាលិ​កប្ប​កៈ​យ៉ាងនេះ​ថា​ ​នែ​នាយ​ឧបាលិ​ ​ហេតុ​ដូចម្តេច​ ​បាន​ជា​អ្នក​វិលមកវិញ​។​ ​ឧបាលិ​កប្ប​កៈ​ ​ក៏​ក្រាបទូល​ថា​ ​បពិត្រ​ព្រះ​អយ្យបុត្ត​ ​កាលដែល​ខ្ញុំ​ព្រះអង្គ​
ថយ | ទំព័រទី ៨ | បន្ទាប់
ទៅកាន់ទំព័រ៖