ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ២០

ធម្ម​ទាយាទ​សូត្រ​ ​ទី៣​


 [​២០​]​ ​ខ្ញុំ​បាន​ស្តាប់​មក​យ៉ាងនេះ​។​ ​សម័យមួយ​ ​ព្រះមានព្រះភាគ​ ​ទ្រង់​គង់នៅ​វត្ត​ជេតពន​ ​របស់​អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី​ ​ទៀប​ក្រុង​សាវត្ថី​។​ ​ក្នុង​សម័យ​នោះ​ឯង​ ​ព្រះមានព្រះភាគ​ ​ទ្រង់​ត្រាស់​ហៅ​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ថា​ ​ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​។​ ​ភិក្ខុ​ទាំងនោះ​ ​ទទួល​ព្រះពុទ្ធដីកា​ ​ព្រះមានព្រះភាគ​ថា​ ​ព្រះករុណា​ព្រះអង្គ​។​
 [​២១​]​ ​ព្រះមានព្រះភាគ​ ​ទ្រង់​ត្រាស់​ដូច្នេះ​ថា​ ​ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ ​ចូរ​យក​ធម៌​(​១​)​ ​របស់​តថាគត​ជា​មត៌ក​ ​កុំ​យក​អាមិស​(​២​)​ ​ជា​មត៌ក​ឡើយ​ ​តថាគត​មាន​សេចក្តី​អនុគ្រោះ​ ​ចំពោះ​អ្នក​ទាំងឡាយ​ដូច្នេះ​ថា​ ​ធ្វើ​ម្តេច​ហ្ន៎​ ​ពួក​សាវ័ក​របស់​តថាគត​ ​គួរ​យក​ធម៌​ជា​មត៌ក​
​(​១​)​ ​ធម៌​ជា​មត៌ក​នេះ​ ​បាន​ដល់​ធម៌២យ៉ាង​ ​គឺ​ ​និប្បរិយាយ​ធម៌​ ​ធម៌​ជា​ចំណែកខាង​លោកុត្តរធម៌​ទាំង៩​ ​មាន​សោតាបត្តិ​មគ្គ​ជាដើម១​ ​បរិយាយ​ធម៌​ ​ធម៌​ជា​ចំណែកខាង​របស់​បុគ្គល​ ​ដែល​កំពុង​ប្រព្រឹត្ត​ធ្វើ​នូវ​សីល​ ​សមាធិ​ ​បញ្ញា​ ​ឬ​ឈាន​សមាបត្តិ​ ​ដើម្បី​ដល់​នូវ​ព្រះនិព្វាន១​។​ ​(​២​)​ ​អាមិស​ជា​មត៌ក​ ​បាន​ដល់​អាមិស២យ៉ាងគឺ​ ​និ​ប្ប​រិយា​យាមិ​ស​ ​បាន​ដល់​បច្ច័យ​ទាំង៤​ ​មាន​ចីវរប្បច្ច័យ​ជាដើម១​ ​បរិយាយា​មិស​ ​បាន​ដល់​ទាន​ដ៏​សេស​ ​មាន​អន្នទាន​ជាដើម១​។​ ​អដ្ឋកថា​។​
ថយ | ទំព័រទី ៣៩ | បន្ទាប់
ID: 636821244684945325
ទៅកាន់ទំព័រ៖