ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ០៥

ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​គិត​គ្នា​ថា​ ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ​ភាគ​ទ្រង់​អ​នុញ្ញា​ត​សម្ព​ត់​ងូតទឹក​ហើយ​ ​ទើប​នាំគ្នា​ស្លៀក​ដណ្តប់​សម្ព​ត់​ងូតទឹក​ទាំងឡាយ​ ​មិន​មាន​ប្រមាណ​ ​ក៏​ចាប់​ទាញ​ពីមុខ​ខ្លះ​ ​ពីក្រោយ​ខ្លះ​ ​ហើយ​ត្រាច់​ដើរទៅ​។​ ​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​ណា​មាន​សេចក្តី​ប្រាថ្នា​តិច​។​បេ​។​ ​ភិក្ខុនី​ទាំងឡាយ​នោះ​ពោលទោស​ ​តិះដៀល​ ​បន្តុះ​បង្អាប់​ថា​ ​ពួក​ឆ​ព្វ​គ្គិ​យា​ភិក្ខុនី​ ​មិន​សមបី​នឹង​ទ្រទ្រង់​នូវ​សម្ព​ត់​ងូតទឹក​គ្មានប្រមាណ​សោះ​។​បេ​។​ ​ព្រះ​ដ៏​មាន​ព្រះ​ភាគ​ត្រាស់​សួរ​ថា​ ​ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ​ឮ​ថា​ពួក​ឆ​ព្វ​គ្គិ​យា​ភិក្ខុនី​ ​ទ្រទ្រង់​នូវ​សម្ព​ត់​ងូតទឹក​មិន​មាន​ប្រមាណ​ ​ពិតមែន​ឬ​។​ ​ពួក​ភិក្ខុ​ក្រាបទូល​ថា​ ​សូមទ្រង់មេត្តាប្រោស​ ​ពិតមែន​។​ ​ព្រះពុទ្ធ​ជា​ម្ចាស់​ដ៏​មាន​ព្រះ​ភាគ​ ​ទ្រង់​តិះដៀល​ថា​ ​ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ​ពួក​ឆ​ព្វ​គ្គិ​យា​ភិក្ខុនី​ ​មិន​សមបី​នឹង​ទ្រទ្រង់​នូវ​សម្ព​ត់​ងូតទឹក​មិន​មាន​ប្រមាណ​ទេ​ ​ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ​អំពើ​នេះ​មិនជា​ទី​ជ្រះថ្លា​ដល់​ជន​ទាំងឡាយ​ដែល​មិនទាន់​ជ្រះថ្លា​ទេ​។​បេ​។​ ​ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​ ​ពួក​ភិក្ខុនី​ ​ចូរ​សំដែង​ឡើង​នូវ​សិក្ខាបទ​នេះ​យ៉ាងនេះ​ថា​ ​ភិក្ខុនី​ ​កាល​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​សម្ព​ត់​ងូតទឹក​ ​គប្បី​ឲ្យ​ធ្វើឲ្យល្មម​ប្រមាណ​។​ ​ឯ​ប្រមាណ​ក្នុង​សំពត់ងូត​ទឹក​នោះ​ ​គឺ​បណ្តោយ៤ចំអាម​ ​ទទឹង២ចំអាម​ ​ដោយ​ចំអាម​ព្រះ​សុគត​ ​កាល​ភិក្ខុនី​ធ្វើឲ្យ​កន្លង​លើសប្រមាណ​នោះ​ទៅ​ ​ត្រូវ​ឆេ​ទ​នក​បា​ចិ​ត្តិ​យ​(​១​)​ ​។​
​(​១​)​ ​គឺ​ភិក្ខុនី​ត្រូវ​កាត់សំពត់​ឲ្យ​ត្រូវ​ប្រមាណ​ ​ហើ​យសិម​សំដែង​អាបត្តិ​ទើបបាន​
ថយ | ទំព័រទី ២០៩ | បន្ទាប់
ID: 636791225828704438
ទៅកាន់ទំព័រ៖