ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ៦០

 ​[​១១៦​]​ ​(​រុក្ខទេវតា​…​)​ ​គួរឲ្យ​សរសើរ​ដែរ​ ​ពួក​ញាតិ​ច្រើន​រូប​ ​សូម្បីតែ​ឈើ​ដែល​ដុះ​ក្នុង​ព្រៃ​ ​(​ក៏​គួរឲ្យ​សរសើរ​)​ ​ខ្លា​ ​(​ម្នាក់ឯង​)​ ​ត្រូវ​ពួក​ជ្រូក​ព្រមគ្នា​ ​សម្លាប់​បាន​ក្នុង​ផ្លូវ​តែមួយ​។​
 [​១១៧​]​ ​(​អភិ​សម្ពុទ្ធ​គាថា​)​ ​ជ្រូក​ទាំងឡាយ​បាន​សម្លាប់​នូវ​ព្រាហ្មណ៍​ ​និង​ខ្លាធំ​ ​ទាំងពីរ​នាក់​បាន​ហើយ​ ​ក៏​ត្រេកអរ​រីករាយ​ ​ស្រែក​នូវ​សម្រែក​ដ៏​ខ្លាំង​។​
 [​១១៨​]​ ​ជ្រូក​ទាំងឡាយ​នោះ​ ​ប្រជុំ​គ្នា​ទៀប​គល់​នៃ​ល្វា​ ​អភិសេក​ជ្រូក​ឈ្មោះ​ត​ច្ឆ​កៈថា​ ​សូម​ព្រះអង្គ​ជា​សេ្តច​ ​ជា​ឥស្សរៈ​របស់​ពួក​យើង​។​

​ចប់​ ​ត​ច្ឆ​សូករ​ជាតក​ ​ទី៩​។​


​មហា​វាណិជ​ជាតក​ ​ទី១០​


 [​១១៩​]​ ​(​ព្រះ​សាស្តា​ទ្រង់​ត្រាស់​ថា​)​ ​ពាណិជ​ទាំងឡាយ​ ​ជា​អ្នក​ស្វែងរក​ទ្រព្យ​ ​មក​អំពី​ដែន​ផ្សេង​ៗ​ ​ធ្វើ​នូវ​ការប្រជុំ​ ​(​ក្នុង​ក្រុង​ពារាណសី​)​ ​ធ្វើ​បុគ្គល​ម្នាក់​ឲ្យ​ជាធំ​ ​ហើយ​ចៀសចេញ​ទៅ​។​ ​ពាណិជ​ទាំងឡាយ​នោះ​ ​មកដល់​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​ដាច់ស្រយាល​នោះ​ ​ជា​ផ្លូវ​មិន​មាន​ស្បៀងអាហារ​ ​មិន​មាន​ទឹក​ ​បានឃើញ​នូវ​ដើម​ជ្រៃធំ​ ​មាន​ម្លប់ត្រជាក់​ជាទី​រីករាយ​នៃ​ចិត្ត​។​ ​ឯ​ពាណិជ​ទាំងនោះ​ ​ជា​បុគ្គល​ល្ងង់​ ​ត្រូវ​មោហៈ​បិទបាំង​ ​ក៏​អង្គុយ​ក្រោមម្លប់​ឈើ​នោះ​ក្នុង​ទីនោះ​ ​ហើយ​ប្រឹក្សា​គ្នា​ថា​ ​យីអើ​ ​ឈើ​នេះ​ហាក់ដូចជា​សើម​ដោយ​ទឹក​ ​ហាក់ដូចជា​មាន​ទឹកហូរ​ទៅ​ ​
ថយ | ទំព័រទី ៤០ | បន្ទាប់
ID: 636872904791085511
ទៅកាន់ទំព័រ៖