ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ៩៨

 [៦៣១] ធម៌​ដែល​មាន​សភាព​តូចឆ្មារ ច្រឡំ​នឹង​ធម៌ ដែល​មាន​សភាព​តូចឆ្មារ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​នអធិបតិ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​ខន្ធ៣ ច្រឡំ​នឹង​ខន្ធ១ ដែល​មាន​សភាព​តូចឆ្មារ នឹង​ខន្ធ២ … ក្នុង​ខណៈ​នៃ​បដិសន្ធិ …។
 [៦៣២] ធម៌​ដែល​ដល់​នូវ​សភាព​ធំ ច្រឡំ​នឹង​ធម៌ ដែល​ដល់​នូវ​សភាព​ធំ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​នអធិបតិ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​អធិបតិ​ធម៌ ដែល​ដល់​នូវ​សភាព​ធំ ច្រឡំ​នឹង​ខន្ធ​ទាំងឡាយ ដែល​ដល់​នូវ​សភាព​ធំ ច្រឡំ​នឹង​ខន្ធ១ ដែល​ដល់​នូវ​សភាព​ធំ ជា​វិបាក ក្នុង​ខណៈ​នៃ​បដិសន្ធិ​…។
 [៦៣៣] ធម៌​ដែល​មាន​ប្រមាណ​មិនបាន ច្រឡំ​នឹង​ធម៌ ដែល​មាន​ប្រមាណ​មិនបាន ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​នអធិបតិ​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​អធិបតិ​ធម៌ ដែល​មាន​ប្រមាណ​មិនបាន ច្រឡំ​នឹង​ខន្ធ​ទាំងឡាយ ដែល​មាន​ប្រមាណ​មិនបាន។
 [៦៣៤] ធម៌​ដែល​មាន​សភាព​តូចឆ្មារ ច្រឡំ​នឹង​ធម៌ ដែល​មាន​សភាព​តូចឆ្មារ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​នបុ​រេ​ជាត​ប្ប​ច្ច័​យ គឺ​ធម៌​ដែល​មាន​ប្រមាណ​មិនបាន ច្រឡំ​នឹង​ខន្ធ១ ដែល​មាន​សភាព​តូចឆ្មារ ក្នុង​អរូប ក្នុង​ខណៈ​នៃ​បដិសន្ធិ …។
 [៦៣៥] ធម៌​ដែល​ដល់​នូវ​សភាព​ធំ ច្រឡំ​នឹង​ធម៌ ដែល​ដល់​នូវ​សភាព​ធំ ទើប​កើតឡើង ព្រោះ​នបុ​រេ​ជាត​ប្ប​ច្ច័​យ
ថយ | ទំព័រទី ២៧៥ | បន្ទាប់
ID: 637829580162758135
ទៅកាន់ទំព័រ៖