ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ០៣

ដែល​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​ដោយ​រូបិយ​ដែល​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​ ​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​រូបិយ​ដែលគេ​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​ដោយ​ ​រូបិយ​ដែលគេ​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ ​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​ ​រូបិយ​ដែល​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​មិន​ ​ទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ដោយ​រូបិយ​ដែល​ ​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ ​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​រូបិយ​ដែល​ធ្វើ​ ​សំរេច​ហើយ​ ​ដោយ​រូបិយ​ដែល​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​ ​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​រូបិយ​ដែល​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​ដោយ​រូបិយ​ ​ដែល​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ ​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​ ​រូបិយ​ដែល​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ខ្លះ​ ​ដោយ​រូបិយ​ដែល​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ ​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​រូបិយ​ដែល​ ​គេ​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ ​ដោយ​រូបិយ​ដែលគេ​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ ​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​រូបិយ​ដែល​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ ​ដោយ​រូបិយ​ដែល​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​នឹង​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ខ្លះ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ ​ភិក្ខុ​ទិញដូរ​នូវ​រូបិយ​ដែល​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​ដោយ​រូបិយ​ដែល​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​មិនទាន់​ធ្វើ​សំរេច​ហើយ​ខ្លះ​ ​រូបិយ​នោះ​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​។​ ​រូបិយ​ដែល​ជា​និ​ស្ស​គ្គិ​យ​នោះ​ ​ភិក្ខុ​គប្បី​លះ​ក្នុង​ទី​កណ្ដាល​នៃ​សង្ឃ​។​ ​ម្នាល​ភិ​ក្ខុ​ទំាង​ឡាយ
ថយ | ទំព័រទី ១៣៥ | បន្ទាប់
ទៅកាន់ទំព័រ៖